očiščujúcí adj.; k očiščovati
1. očišťující, očistný: Aynagastim…studnicě ocziſtugiċi VýklHebrL 178a (~K) fons inundans (překl. měl v předloze n. četl mundans); stříbro živé jest mokrost ocziſſtiugiczij a tekúcí AlchLull 96
2. ospravedlňující: forma expurgatoria (ocziſſczugiczi gl.) per sentencias ad mortem alterius hominis ProkPraxD 75a
Srov. očistný